Drugie życie pani Appelstein. T. 1 : powieść współczesna (Łoś Wincenty) str. 40

u Ir...— poprawił się — u Bernardów dziać będzie. Ponieważ sądzę, iż mój pobyt we Lwowie się przedłuży, a ja tu nigdy dłużej nad dobę nie bawiłem, przeto życzyłbym sobie, by Irena i Leontynka, sądziły, że bawię tu dla moich osobistych bankowych interesów. Ot mam! Są tu wielkie dobra księżnej de Ligne, świetny interes, który mi nawet proponowano. Niechże myślą, że w tym interesie tu wysiaduję. Tu Appelstein sobie przypomniał, że żądać od Bywalskiego, by Irenę okłamywał, było wymagać niemożliwości, postanowił więc nawet jego w błąd wprowadzić i mówił: Nawet ci powiem, że interes ten jest rzeczywiście główną pobudką mego przyjazdu. Zbadanie go wymaga czasu. Skorzystałem z tej sposobności, aby wniknąć w sytuacyę Bernardów. Chętnie poznałbym tego Poryckiego .. może bym mógł być poznanym, użytecznym ? Staraj się więc, bym był au courant.
— Przecież tak, jak ja, będziesz codziennym i całodziennym gościem Bernardów.
— Nie, mój drogi—prędko podjął bankier — najprzód mam swoje interesy... powtóre wiem, że nigdy Irenie sympatycznym nie byłem. We Lwowie, gdzie absolutnie

niema ludzi mojej klasy, finansów, sama fizyognomia moja mogłaby czasem być w takich okolicznościach zbyteczna...
— Oh! — mruknął, ruszając ramionami Bywalski i pomyślał w duszy, że ten Jakób był sprytną sztuką i słyszał, jak trawa rośnie.
Był jednakże teraz obałamucony tą sprawą zakupna dóbr a jeszcze więcej zaintrygowany rolą, jaką Jakób we Lwowie odegrać zamierzał.
Czy chciał popsuć małżeństwo Leontynki — czy je ułatwić? Jedno i drugie było zarówno wobec jego charakteru możliwe.
 

V.

Pani Zabanowska znajdowała się w niebywałem zakłopotaniu. Formalnie brakowało jej czasu na podołanie obowiązkom, które się na nią od kilku dni waliły.
Dziesiąta godzina rano zastawała ją już gotową do wyjścia, chociaż zwykle wychodziła dopiero w południe. Wczoraj zaszedł wypadak u książąt, który mógł zmienić zupełnie rozkład strategiczny osób i sil, klórych poruszeń ona była satelitką.
Księżniczka-Mimi jeździła ze swą ciotką do Warszawy na ślub swej siostry stryjecznej i spodobała siętam jakiemuś Starzy, młodzieńcowi bardzo bogatemu i "bardzo dobrze". Ten Starża przybył za nią do Lwowa i nie ulegało wątpliwości, że się o jej rękę lada dzień oświadczy. Otóż ten Starża był podobno synem rodzonego brata pani Appelstein.